मराठी मनोरंजन विश्वात सध्या ओटीटी (OTT) प्लॅटफॉर्मचा बोलबाला आहे. एकापाठोपाठ एक येणाऱ्या नवनवीन विषयांच्या वेब सीरिजमुळे प्रेक्षक सुखावले आहेत. यामध्ये सध्या सर्वात जास्त चर्चा रंगली आहे ती म्हणजे झी-५ (ZEE5) वरील ‘डिटेक्टिव्ह धनंजय – रहस्यजाळ’ या वेब सीरिजची. या सीरिजमध्ये मुख्य भूमिका साकारणारा अभिनेता आदिनाथ कोठारे याने नुकत्याच दिलेल्या एका मुलाखतीत शूटिंगदरम्यानचे काही रंजक किस्से आणि सेटवरील गुपितं उघड केली आहेत.
शिरगावचं गूढ वातावरण आणि भोरचा निसर्ग या सीरिजची गोष्ट ‘शिरगाव’ नावाच्या एका काल्पनिक गावात घडते. हे वातावरण पडद्यावर जिवंत करण्यासाठी भोरच्या आसपासच्या परिसराची निवड करण्यात आली होती. आदिनाथ सांगतो की, “तिथल्या निसर्गामुळे आणि गावाकडच्या वातावरणामुळे आम्हाला हवी तशी ‘वाइब’ मिळाली. भोरच्या निसर्गामुळे शिरगावमध्ये एक वेगळीच गूढता निर्माण झाली, ज्याचा फायदा कथेला अधिक रहस्यमय बनवण्यासाठी झाला.”
छोटूसोबतची केमिस्ट्री आणि सेटवरील मज्जा सीरिजमध्ये धनंजय आणि त्याच्यासोबत असणारा ‘छोटू’ यांची जुगलबंदी प्रेक्षकांना खूप आवडत आहे. यावर बोलताना आदिनाथ म्हणाला, “आमच्या दोघांमधील केमिस्ट्रीमधील अनेक गोष्टी आम्ही आयत्या वेळी सेटवर ठरवल्या होत्या. छोटू जेव्हा त्याच्या निरागसपणे काहीतरी बोलतो, तेव्हा धनंजय त्याला ‘एक फटका देईन’ असं म्हणत दमात घेतो, पण तो ओरडत नाही तर मायेने कान धरतो. हे छोटे बदल दिग्दर्शक रंगा गोडबोले यांच्या मार्गदर्शनाखाली करण्यात आले, ज्यामुळे पात्रांमधील जिवंतपणा वाढला.”
प्रत्येक भूमिकेची आठवण जपून ठेवणारा आदिनाथ आदिनाथच्या मते, तो स्वतः खऱ्या आयुष्यातही थोडा ‘ओसीडी’ (OCD) प्रवृत्तीचा आहे, म्हणजे त्याला गोष्टी नीटनेटकी आणि बारकाईने पाहण्याची सवय आहे. हीच सवय त्याला ‘धनंजय’ साकारताना कामी आली. विशेष म्हणजे आदिनाथ आपल्या प्रत्येक भूमिकेची काहीतरी आठवण स्वतःकडे ठेवतो. त्याने सांगितले की, “शंभर डेजमधील अजय ठाकूरचं बॅज, नशिबवान मधील अंगठी आणि पाणीमधील तुळशीची माळ आजही माझ्याकडे आहे. आता ‘डिटेक्टिव्ह धनंजय’ची आठवण म्हणून मी त्याचे चष्मे जपून ठेवले आहेत.”
मराठी ओटीटीचे बदलणारे स्वरूप मराठी आशय आता केवळ कौटुंबिक मालिकांपुरता मर्यादित न राहता क्राईम ड्रामा, हॉरर आणि डार्क ह्युमर सारख्या विषयांना हात घालत आहे. झी-५ सारखे प्लॅटफॉर्म ज्या पद्धतीने मराठी कंटेंटमध्ये गुंतवणूक करत आहेत, ते पाहून आदिनाथने समाधान व्यक्त केले. “प्रादेशिक भाषेतील कथांसाठी हा सुवर्णकाळ आहे,” असेही त्याने आवर्जून नमूद केले.